*****************************************************

ای غایب از نظر دلبری بس است

بر من بتاب خورشید انتظار بس است

ای پاک خوش ندا ای یار با وفا

جانم به لب رسید ساحری بس است

گل با وجود تو حرفی نمی زند

ای پاکتر ز آب ناز و ادا بس است

بنمای آن رخت بر چشم عاشقم

مستانه کن دلم این بی کسی بس است

***********************************************************

شکست لعبت جام عاشقی ای دوست

چو حضرت ادمی از بهشت بیرون شد

در این وادی زمهریر سرد وانفسا

هر انکه با خدا باشد تواند عاشق شد

چو با خدا شدی بهشت را بنگر

ز هر دری که خواهی توان که وارد شد

بیا دمی یاد حق تعالی کن

که عشق واقعی بدان که خالق شد

به خود بیا ای سهیل عاشق باز

که هر که عشق شود تواند عاشق شد

*********************************************************

تو نمايانگر الطاف خدايي مادر
مروه و حج و صفايي مادر
زير پاي تو بهشت است بهشت
باز هم طفل توام
هرچه كردم
چه زيبا و چه زشت

دست تو گرمترين گرمي مهر
مهر تو پاكترين معني عشق
نفست رايحه‏ي ريحان است
ديدن روي نكويت مادر
همه درد مرا درمان است

هر كه مرا جست مرا يافت

هر که مرا يافت مرا شناخت

هرکه مرا شناخت به من دل بست

هر که به من دل بست عاشقم شد

هر که عاشقم شد عاشقش شدم

هر که را که عاشقش شدم کشتم

و هر که را که من کشتم خون بهايش بر من است

و من خود خون بهاي اويم...

چرا به جستجويم نمي آيي؟!
 

ز آتش پرسيدم که محبت چيست؟

گفتا سوزنده تر از من.

ز آب پرسيدم که محبت چيست؟

گفتا روان تر از من.

ز خاک پرسيدم که محبت چيست؟

گفتا افتاده تر از من.

ز شمع پرسيدم که محبت چيست؟

گفتا گرم تر از من.

ز گل پرسيدم که محبت چيست؟

گفتا زيباتر من.

ز پروانه پرسيدم که محبت چيست؟

گفتا دل داده تر از من.

ازمحبت پرسيدم که محبت چيست؟

گفتا خود عشق است!

ز عشق پرسيدم که محبت چيست؟

گفت آنچه تو ديدي!

وز خودم مي پرسم که محبت چيست؟ شايد که نگاه عاشقانه اي بيش نيست.

کنون دانم که چشمم عاشقانه مي گريد و قطره اشکم عاشقانه مي بيند